Sabahın keskin soğuğu, doğru ışığın peşindeki bekleyiş, aşılan yollar. Beni asıl çeken sonuç değil, o kareyi var eden süreç.

​

Çoğu zaman bir müzikle, küçük bir anla başlar. Karalarım, yazarım; dağınık bir hayal yavaşça bir plana dönüşür. Sonra onu gerçeğe dönüştürme heyecanı gelir, yıllardır beni ayakta tutan tek şey bu.

​

Gezmek, merak etmek, yolda olmak; işimin değil, kendimin bir parçası. Doğanın ham estetiğini yıllardır içime çekiyor, sonra onu kendi işime ya da bana emanet edilen hikâyelere taşıyorum.

​

Bir gezginin merakı ile bir yönetmenin disiplini bende aynı kareye sığar. Aradığım hep aynı: izleyene tam oradaymış gibi hissettiren bir an.